Grou – Honderden kinderen kwamen samen met hun ouders naar Grou om Sint Piter en zijn metgezel Aldemar te verwelkomen.
In frisse omstandigheden, met een gevoelstemperatuur rond de -4 graden, werd het dorp opnieuw het decor van een feest dat diep geworteld is in de Grouster traditie.
Een bijzonder onderdeel van het programma was een act met een zeearend. Die verliep echter niet helemaal zoals bedacht: de vogel koos na het loslaten een andere richting. Meeuwen reageerden fel en gingen erachteraan, wat voor een onverwacht schouwspel zorgde.
Het Sint Piterfeest laat zich misschien wel het best uitleggen aan de hand van het lied Sint Piter sang, ’k Wit ien dei yn’t jier. Op 21 februari viert Grou de verjaardag van Sint Piter, die is verbonden met Petrus, de beschermheilige van de vissers. De katholieke kerk stelde in de vierde eeuw een gedenkdag in op 22 februari, maar volgens traditie begint de viering al op de avond ervoor. Voor het oude vissersdorp Grou was die band vanzelfsprekend, zeker ook omdat de Sint Piterkerk naar Petrus is genoemd.
De datum valt bovendien samen met de periode waarin vissers na de winter weer konden uitvaren. Dat moment werd in heel West Europa gevierd, soms uitbundig en ruig. In het Duitse Nord Friesland leeft de traditie nog voort in het biikebrennen, grote vuren als volksfeest, vergelijkbaar met paasvuren.
In Grou is het karakter van het Sint Piterfeest sinds 1903 grotendeels onveranderd. En hoewel de tijd meegaat, blijft de kern hetzelfde: een eigen, uniek winterfeest dat ieder jaar opnieuw laat zien hoe sterk traditie en dorpsgevoel hier samenkomen.
